Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Τζιοβάνι ντα Βερατζάνο: Ένας Φλωρεντινός Θαλασσοπόρος, γίνεται ο πρώτος Ευρωπαίος που φτάνει στην Νέα Υόρκη

Στις αρχές του 16ου αιώνα, οι γεωγραφικές ανακαλύψεις, των Πορτογάλων και των Ισπανών, διαδεχόντουσαν η μία την άλλη, καθιστώντας τις δύο χώρες ολοένα και ισχυρότερες στον Ευρωπαϊκό χώρο από τα κέρδη του εμπορίου. Η εξέλιξη αυτή, δημιούργησε την ανάγκη και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες να εισέλθουν στην υπόθεση του εμπορίου διεκδικώντας τις δικές τους υπεράκτιες κτήσεις που θα απέφεραν ανάλογα κέρδη και θα τις έκαναν εμπορικά ανταγωνιστικότερες. Μία από αυτές τις χώρες, ήταν και η Γαλλία. Τον Σεπτέμβριο του 1522, ο Ελκάνο, επιστρέφει στην Ισπανία με τα πλοία του Μαγγελάνου, έχοντας κάνει τον πρώτο περίπλου της Γης, αναγγέλλοντας την ανακάλυψη του Νοτιοδυτικού Περάσματος που αυτομάτως σήμαινε για τους Ισπανούς την διάνοιξη του θαλάσσιου δρόμου προς τα Νησιά των Μπαχαρικών. Στην προοπτική πως οι Ίβηρες θα είχαν αποκλειστικότητα στο Ασιατικό εμπόριο, οι Γάλλοι έμποροι, ζήτησαν από τον Βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκο τον Πρώτο, να οργανωθεί μια αποστολή με σκοπό την εξεύρεση νέων εμπορικών δρόμων. Η αποστολή αυτή, ανατέθηκε στον Φλωρεντινό θαλασσοπόρο, Τζιοβάνι ντα Βερατζάνο ο οποίος ανέλαβε την εξεύρεση ενός θαλάσσιου περάσματος προς την Ασία, βόρεια του Νέου Κόσμου. 

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

1543: Οι Πρώτοι Ευρωπαίοι Φτάνουν στην Ιαπωνία.

   Το 1498, ο Βάσκο ντα Γκάμα ανακαλύπτει τον θαλάσσιο δρόμο από την Ευρώπη προς την Ινδία. Τα πορτογαλικά πλοία, γίνονται τα πρώτα ευρωπαϊκά πλοία που διαπλέουν τον Ινδικό ωκεανό, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής για τους Πορτογάλους. Τα πρώτα εμπορεύματα που φτάνουν από την Ασία στην Λισσαβόνα, αποφέρουν ήδη μεγάλα κέρδη, ώστε οι Πορτογάλοι να καθιερώσουν και να αναπτύξουν την παρουσία τους στον Ινδικό Ωκεανό και στις θάλασσες της Νότιας Ασίας. Το 1500, εγκαθιστούν την πρώτη τους εμπορική αποικία στον Ινδικό Ωκεανό, στις ακτές της Μοζαμβίκης. Το 1502, ο Βάσκο ντα Γκάμα, μετά από τον ανηλεή βομβαρδισμό της Καλικούτης (σημερινή περιοχή της Καχικόδε, που δεν πρέπει να συγχέεται με την πόλη της Καλκούτα), υποχρεώνει τον εχθρικό - προς τους Πορτογάλους -  βασιλιά της να συνθηκολογήσει αποδεχόμενος την παρουσία των Πορτογάλων στην χώρα. Το 1505 οι Πορτογάλοι φτάνουν στην Σρι Λάνκα, το 1510 καταλαμβάνουν την Γκόα της Ινδίας και το 1511 ελέγχουν το θαλάσσιο πέρασμα μεταξύ της Μαλαισίας και της Σουμάτρα ώσπου το 1512, ανακαλύπτουν τα Νησιά των Μπαχαρικών (Μολούκες). Από εκεί, οι Πορτογάλοι θα συνεχίσουν τις εξερευνήσεις στην ευρύτερη περιοχή προς αναζήτηση νέων περιοχών εμπορικής σημασίας. 

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Η Ανακάλυψη της Βραζιλίας

  Έναν χρόνο μετά την επιστροφή του Βάσκο ντα Γκάμα και την ανακάλυψη του θαλάσσιου δρόμου προς την Ινδία, Στις 9 Μαρτίου του 1500, ένας Πορτογαλικός στόλος απαρτιζόμενος από 13 πλοία και 1500 άνδρες, αναχωρεί από την Λισσαβόνα για το δεύτερο ταξίδι προς την Ινδία, υπό τον Πέντρο Άλβαρεζ Καμπράλ. Το ταξίδι αυτό όμως, είχε και έναν ακόμα κρυφό σκοπό που πολλοί αποδίδουν ως τυχαίο γεγονός. 

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Περιήγηση στο Διαδραστικό Μουσείο των Ανακαλύψεων του Πόρτο (BINTEO)

  Οι Πορτογάλοι, ήταν εκείνοι που με τις εξερευνήσεις τους πρωτοστάτησαν στην εποχή που σήμερα γνωρίζουμε ως Εποχή των Ανακαλύψεων. Μετέτρεψαν το μειονέκτημα που είχε η χώρα τους να βρίσκεται στο - τότε - απομακρυσμένο δυτικό τέλος του Κόσμου σε πλεονέκτημα, στρέφοντας το βλέμμα τους προς τον ωκεανό. Ήταν εκείνοι που τόλμησαν πρώτοι να τον εξερευνήσουν συστηματικά, ξεπερνώντας τις φοβίες και τις δεισιδαιμονίες της εποχής. Οι θαλασσοπόροι αυτής της μικρής χώρας που τότε αριθμούσε μόλις ένα εκατομμύριο κατοίκους, ανακάλυψαν τις υποσαχάριες ακτές της Αφρικής, τον θαλάσσιο δρόμο προς την Ασία, τις ακτές της Βραζιλίας και όχι μόνο. Ήταν οι πρώτοι που έφτασαν στην Άπω Ανατολή διά θαλάσσης δημιουργώντας αποικίες από την Βραζιλία μέχρι και τα Νησιά των Μπαχαρικών έχοντας ανακαλύψει το μεγαλύτερο - άγνωστο τότε - μέρος των ακτών του Κόσμου. Βάσκο ντα Γκάμα, Μαγγελάνος, Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, Βαρθολομαίος Ντιάζ, Πέντρο Άλβαρεζ Καμπράλ, είναι μόλις λίγοι από τους πολλούς Πορτογάλους θαλασσοπόρους που έγραψαν ιστορία. Μελετώντας κάποιος τις ιστορίες τους, μπορεί να παρασυρθεί σε ένα συναρπαστικό και μαγευτικό ταξίδι. Όπως είναι φυσικό, σήμερα στην Πορτογαλία, υπάρχουν μουσεία, μνημεία και ιστορικοί χώροι, ανάλογοι εκείνης της χρυσής εποχής των Πορτογάλων οι οποίοι την αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο. Στο Πόρτο, υπάρχει ένα μουσείο αρκετά διαφορετικό από τα συνηθισμένα στο οποίο, θα περιηγηθούμε. 

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Τα Θαλάσσια Περάσματα του Κόσμου

   Μέχρι τον 15ο αιώνα, το εμπόριο ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία, γινόταν μέσω του Δρόμου του Μεταξιού. Κομβικό σημείο του, ήταν οι ανατολικές ακτές της Μεσογείου, από όπου τα πλοία φορτώναν τα πολύτιμα αγαθά που έφταναν από τα βάθη της ανατολής για να τα μεταφέρουν στα λιμάνια της Ευρώπης. Από την Ασία προς τις ανατολικές ακτές της Μεσογείου, τα εμπορεύματα, έφταναν κατά την χερσαία διαδρομή, με καραβάνια που διέσχιζαν τις στέπες τις Ασίας με περιορισμένη ικανότητα μεταφοράς και τον κίνδυνο επιθέσεων από ληστές. Κατά την θαλάσσια διαδρομή, τα πλοία έφταναν από τον Ινδικό Ωκεανό στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας, και από εκεί, τα εμπορεύματα μεταφερόντουσαν με καραβάνια προς τις ακτές της Μεσογείου. Από τον 11ο αιώνα που αρχίσαν οι Σταυροφορίες, οι συγκρούσεις μεταξύ των τριών μεγάλων θρησκευτικών δογμάτων που είχαν αναπτυχθεί (του Καθολικισμού, της Ορθοδοξίας και του Ισλάμ), μετέβαλαν συνεχώς τις γεωπολιτικές καταστάσεις της ανατολικής Μεσογείου και δυσκόλευαν ολοένα και περισσότερο το εμπόριο. Καθοριστικό γεγονός, ήταν η κατάλυση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντινή Αυτοκρατορία) με την Πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς οι οποίοι έφτασαν να καταλάβουν και τις ακτές της Ανατολικής Μεσογείου, περιορίζοντας έτσι, κατά πολύ το εμπόριο της Ευρώπης. Μιας Ευρώπης που τότε ήταν σε προσπάθεια αναδιοργάνωσης μετά από την πανδημία της μαύρης πανώλης που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της.  Καθώς πλέον το εμπόριο μεταξύ της Ευρώπης και της Ασίας εξαρτιόταν από τους Οθωμανούς οι οποίοι είχαν ξεκάθαρες βλέψεις να κατακτήσουν και την Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι ήταν θέμα χρόνου να αναζητήσουν έναν εναλλακτικό εμπορικό δρόμο προς την Ασία. Ένα πέρασμα που θα τους οδηγούσε εκεί.  

Τετάρτη, 19 Απριλίου 2017

Βίκινγκς: Οι Κυρίαρχοι των Βορείων Θαλασσών



 Οι Βίκινγκς, προήλθαν από τις νότιες περιοχές της Σκανδιναβικής χερσονήσου και της χερσονήσου της Γιουτλάνδης (εκεί που σήμερα βρίσκεται η Δανία). Η Εποχή τους, αρχίζει από τις 8 Ιουνίου του 793 όταν εμφανιστήκαν για πρώτη φορά στις ανατολικές ακτές της Αγγλίας όπου επιτέθηκαν και λεηλάτησαν το Μοναστήρι του Λίντισφαρν, μέχρι την συντριβή τους στην Μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ το 1066 από τους Αγγλοσάξονες. Αν και είχαν κοινή εθνοτική ταυτότητα δεν αποτέλεσαν ποτέ ένα ενιαίο βασίλειο. Πολιτισμικά, υστερούσαν σε σχέση με τους υπόλοιπους πολιτισμούς που είχαν αναπτυχθεί στην νότια Ευρώπη καθώς, πέρα από τις απαραίτητες στοιχειώδης ηθικές αρχές που είχαν ώστε να συνυπάρχουν μεταξύ τους ως κοινωνικό σύνολο, τις παραδόσεις τους και τις δοξασίες τους, δεν είχαν αναπτύξει καμία επιστήμη ούτε καν τον γραπτό λόγο αφού ακόμα και οι βασιλιάδες τους ήταν αναλφάβητοι. Αντιθέτως, θα μπορούσαμε να τους χαρακτηρίσουμε αγροίκους. Είχαν αναπτύξει όμως έναν δικό τους τρόπο ναυσιπλοΐας ο οποίος σε συνδυασμό με την ναυτική τους τέχνη αλλά και την ικανότητα τους ως πολεμιστές, τους έφερε από τις ακτές τις Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας, μέχρι τις ακτές της Αμερικής. 

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

1418: Η Ανακάλυψη των Νήσων Μαδέρα.

   Το 1418, ο Πρίγκιπας της Πορτογαλίας Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, μετά από μεθοδική προετοιμασία και οργάνωση, αποφασίζει να στείλει τις πρώτες καραβέλες που θα εξερευνήσουν τις δυτικές ακτές της Αφρικής. Την ηγεσία της αποστολής αυτής, την ανέθεσε σε τρεις αυλικούς του. Ο πρώτος, ήταν ο Ζοάο Γκονσάλβεζ Ζάρκο ο οποίος τότε ήταν διοικητής του στόλου που προστάτευε τις νότιες ακτές της Πορτογαλίας από τους πειρατές. Ο δεύτερος ήταν ο Τριστάο Βαζ ντε Τεϊσέιρα ο οποίος συμμετείχε μαζί με τον Ζάρκο στην εκστρατεία του Ερρίκου για την κατάληψη της Θέουτα. Ο τρίτος ήταν ένας Γενοβέζος, ο Βαρθολομαίος Περεστρέλο ο οποίος είχε φτάσει στην Πορτογαλία και έγινε ευγενής του Βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη του Πρώτου. Μία από τις κόρες του Περστρέλο, η Φιλίππα Μονίζ, το 1455 θα παντρευτεί τον Χριστόφορο Κολόμβο.

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Κον Τικι - Το πείραμα του Θορ Χέιερνταλ


Ο Θορ Χέιερνταλ, ήταν ένας Νορβηγός επιστήμονας και ερευνητής, του 20ου αιώνα, ο οποίος εφάρμοσε την Πειραματική Αρχαιολογία στον τομέα των θαλάσσιων ταξιδιών. Η Πειραματική Αρχαιολογία, είναι ο κλάδος της Αρχαιολογίας ο οποίος εφαρμόζει στην πράξη θεωρίες που αφορούν επιτεύγματα της αρχαιότητας για τα οποία δεν υπάρχουν επαρκεί στοιχεία που να τα τεκμηριώνουν ως ιστορικά γεγονότα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ο Χέιερνταλ, κατασκεύαζε αντίγραφα πλωτών μέσων που χρησιμοποιούσαν διάφοροι αρχαίοι λαοί και, πραγματοποιώντας με αυτά ταξίδια μεγάλων αποστάσεων διαπλέοντας ωκεανούς, αποδείκνυε την ικανότητα τους στην ναυσιπλοΐα και πιθανές αφίξεις τους σε μέρη που κατά τους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς, θεωρούνταν απίθανες. Το πιο φημισμένο του ταξίδι, ήταν με μία σχεδία μήκους μόλις δέκα μέτρων με την οποία διέπλευσε τον Ειρηνικό Ωκεανό. Αυτή, ήταν η περίφημη σχεδία, “Κον Τίκι”.

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

To Νησί του Πάσχα

   Το Νησί του Πάσχα, είναι ένα ηφαιστειογενές νησί, το οποίο βρίσκεται στον ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό. Είναι ένα από τα πιο απομονωμένα νησιά του Κόσμου καθώς η κοντινότερη κατοικημένη στεριά, βρίσκεται στα 1120 ναυτικά μίλια δυτικά όπου βρίσκεται το νησί Πίτκερν το οποίο αριθμεί μόλις 50 κατοίκους. Μια απόσταση, όσο είναι περίπου η απόσταση από τον Πειραιά μέχρι την Βαρκελώνη). Η κοντινότερη ηπειρωτική ακτή, βρίσκεται στην Χιλή (στην οποία πλέον ανήκει το νησί) και η απόσταση της είναι στα 1900 ναυτικά μίλια (όσο δηλαδή από τον Πειραιά μέχρι το Πόρτο). Η έκταση του, είναι 164 χλμ2. Δηλαδή, μόλις 13 χλμ2 μεγαλύτερο από το νησί την Μήλου και σήμερα αριθμεί περί τους 5000 κατοίκους.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Άμπελ Τάσμαν: Ο Ολλανδός θαλασσοπόρος που ανακάλυψε την Τασμανία, την Νέα Ζηλανδία και τις βόρειες ακτές της Αυστραλίας.

  Στις αρχές του 17ου αιώνα, η Ολλανδική Εταιρία των Ανατολικών Ινδιών, μετά την ίδρυση της άρχισε την δράση της στον Ινδικό Ωκεανό, προσπαθώντας να σπάσει το εμπορικό μονοπώλιο των Πορτογάλων και να δημιουργήσει τις δικές της αποικίες στην Νότια Ασία. Μέχρι το 1640, οι Ολλανδοί είχαν ήδη εξαπλωθεί εμπορικά από την Ινδονησία μέχρι και την Ιαπωνία. Οι πολεμικές εμπλοκές όμως ήταν αναπόσπαστο μέρος αυτής της εξάπλωσης καθώς οι Ολλανδοί είχαν να αντιμετωπίσουν τους αυτόχθονες πολιτισμούς αλλά και τους εμπορικούς αντιπάλους τους, Πορτογάλους, άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε με αποτυχία. Το συμβούλιο της Εταιρίας, θέλοντας να ενισχύσει την δράση του στην νοτιοανατολική Ασία, αποφάσισε να στείλει μια ναυτική αποστολή προς την ανατολή, εξερευνώντας περισσότερο τα εδάφη που είχε ανακαλύψει πριν από πολλά χρόνια ο Βίλεμ Γιάνσζουν, αναζητώντας νέα πλουτοπαραγωγικά εδάφη. Η αποστολή αυτή, ανατέθηκε στον Άμπελ Τάσμαν. 

Δευτέρα, 10 Απριλίου 2017

Ο Σταυρός του Νότου

   Ο αστερισμός του Σταυρού του Νότου ή Σταυρός (Crux) όπως είναι καταγεγραμμένος και επισήμως από την Διεθνή Αστρονομική Ένωση, είναι ο μικρότερος από τους 88 αστερισμούς και ο γνωστότερος από τους αστερισμούς του νοτίου ημισφαιρίου της ουράνιας σφαίρας. Αποτελείται από πέντε αστέρες. Οι τέσσερις σχηματίζουν έναν νοητό σταυρό και ο πέμπτος βρίσκεται ανάμεσα τους. Για τους ναυτίλους, μαζί με τον Πολικό Αστέρα, είναι ένα από τα δύο σημαντικότερα σημεία αναφοράς στον νυχτερινό ουρανό, καθώς στην εύρεση του προσανατολισμού, ο πρώτος “δείχνει” πάντα τον βορρά ενώ από τον δεύτερο μπορεί να βρεθεί ο νότος. Στους σύγχρονους Έλληνες, έχει γίνει ευρέως γνωστός μέσα από την ποίηση του Νίκου Καββαδία. Η ιστορία του όμως, αρχίζει από τους Αρχαίους Έλληνες. 

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Ο Μυστηριώδης Χάρτης του Μπρουσκόν


   Ο Γκουιγιάμ Μπρουσκόν, ήταν ένας Γάλλος χαρτογράφος του 16ου αιώνα από την Βρετάνη. Για την ζωή του ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά. Ένα από τα έργα του, ήταν ένας παγκόσμιος χάρτης που σχεδίασε το 1543 ο οποίος έχει την ιδιαιτερότητα να παρουσιάζει την Νότια Αμερική και την Αυστραλία ως μία ενιαία ήπειρο. Το παράδοξο όμως, δεν είναι αυτό καθώς το χαρτογραφικό σφάλμα, είναι προφανές. Το παράδοξο είναι πως ο χάρτης αυτός σχεδιάστηκε στην Διέππη, και παρουσιάζει το μεγαλύτερο μέρος των ακτών της Αυστραλίας, εξήντα τρία χρόνια πριν το 1606 όταν ο Ολλανδός Βίλεμ Γιάνσζουν, έγινε ο πρώτος ευρωπαίος που αντίκρισε τις ακτές της. Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό; 

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Αλβίσε Κανταμόστο: Ένας Βενετός εξερευνά τις ακτές της Αφρικής και ανακαλύπτει τα πρώτα νησιά του Κάβο Βέρντε.

   Ο Αλαβίσε Καδαμόστο, ήταν ένας Βενετός που από την νεαρή του ηλικία ταξίδευε με τα Βενετικά εμπορικά πλοία στα λιμάνια της Μεσογείου και της Βόρειας Ευρώπης. Όταν επέστρεψε από ένα ταξίδι του, βρήκε την οικογένεια του κοινωνικά απαξιωμένη εξ αιτίας ενός σκανδάλου δωροδοκίας στο οποίο είχε εμπλακεί ο πατέρας του ως δημόσιος υπάλληλος. Το γεγονός αυτό, ανάγκασε την οικογένεια του να μετακομίσει στην Μόντενα. Ο Κανταμόστο όμως, ήθελε με κάθε τρόπο να αποκαταστήσει το όνομα της οικογένειας του αναζητώντας κάποια ευκαιρία καταξίωσης. Το 1454, στα 25 του χρόνια περίπου, ως αξιωματικός μιας Βενετικής γαλέρας, σε ένα ταξίδι του προς την Φλάνδρα, το πλοίο έπεσε σε κακοκαιρία νότια της Πορτογαλίας και κατέφυγε στο Ακρωτήριο του Σάο Βισέντε περιμένοντας να καλυτερεύσουν οι καιρικές συνθήκες. Από το διπλανό Ακρωτήριο Σάγκρες όπου ήταν το ναυτικό κέντρο που είχε δημιουργήσει ο Πρίγκιπας Ερρίκος ο Θαλασοπόρος, οι Πορτογάλοι ειδοποίησαν τον Ερρίκο για τον κατάπλου της Βενετικής γαλέρας. Τότε εκείνος, έστειλε τον γραμματέα του, μαζί με τον Βενετό πρόξενο της περιοχής και δύο εμπορικούς πράκτορες στο πλοίο, ώστε να προτείνουν εμπορική συνεργασία στους Βενετούς, ενημερώνοντας τους και για τις πρόσφατες γεωγραφικές ανακαλύψεις. Εκεί, ο Κανταμόστο, βρήκε την ευκαιρία που ζητούσε. 

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ζενγκ Χε: Ο σπουδαιότερος Κινέζος θαλασσοπόρος, με τον επιβλητικότερο στόλο της Ιστορίας.


Το 1402, ορίζεται ως Αυτοκράτορας της Κίνας ο Γιονγκλ, της Δυναστείας των Μινγκ. Η Κίνα τότε, υπερείχε στον Ασιατικό χώρο τόσο σε πλούτο, όσο και σε στρατιωτική δύναμη. Κάτι, που ο Γιονγκλ εκμεταλλεύτηκε στην συνέχεια ώστε να επεκτείνει την Αυτοκρατορία του τόσο προς την Ασιατική ενδοχώρα όσο και προς της νότιες ακτές της ηπείρου, φτάνοντας μέχρι το σημερινό Βιετνάμ. Ο Γιονγκλ όμως, ήθελε να καταστήσει την Κίνα κυρίαρχη δύναμη και στην Θάλασσα. Η Κίνα, της οποίας η ναυτική παρουσία ήταν περιορισμένη κυρίως στις θάλασσες της, σύντομα θα παρουσιάσει την μεγαλύτερη και επιβλητικότερη ναυτική εξόρμηση της Ιστορίας. Επικεφαλής αυτής, θα είναι ο Ζενγκ Χε.

Παρασκευή, 31 Μαρτίου 2017

Βίλεμ Γιάνσζουν: Ο πρώτος ιστορικά καταγεγραμμένος Ευρωπαίος που αποβιβάστηκε στην Αυστραλία.

  Από το 1594, οι Ολλανδοί είχαν αρχίσει τα πρώτα τους ταξίδια προς την Ασία, χρηματοδοτούμενα από εμπόρους, με σκοπό να αποσπάσουν μέρος από την εμπορική κυριαρχία των Πορτογάλλων στην Ασία. Τον Αύγουστο του 1601, όταν ο Ολιβιέρ φαν Νουρτ επέστρεψε στο Ρότερνταμ μετά από τον πρώτο περίπλου της Γης που πραγματοποιήθηκε από Ολλανδό θαλασσοπόρο, ήδη υπήρχαν δώδεκα εμπορικές εταιρίες στην Ολλανδία, μεταξύ των οποίων, ο ανταγωνισμός ήταν έντονος και πολλές φορές επιζήμιος. Συνειδητοποιόντας οι Ολλανδοί έμποροι πως έτσι δεν είχαν καμία τύχη απέναντι στους Πορτογάλους, αποφάσισαν να ενώσουν τις εταιρίες τους ώστε στις 20 Μαρτίου του 1602, να ιδρύσουν την Ολλανδική Εταιρία των Ανατολικών Ινδιών (στην πραγματικότητα η ονομασία ήταν “Ηνωμένη Εταιρία Ανατολικών Ινδιών” αλλά καθιερώθηκε η ονομασία με τον εθνικό προσδιορισμό για να μην συγχέεται με τις αντίστοιχες εταιρίες των άλλων εθνών) η οποία τους επόμενους δύο αιώνες θα εξελιχθεί σε μία μεγάλη ναυτική δύναμη δημιουργώντας αποικίες στην Νότια Αφρική και την Ασία. Ως αξιωματικός στα πλοία μίας εκ των εταιριών που σύστησαν την Ολλανδική Εταιρία, ήταν ο Βίλεμ Γιάνσζουν ο οποίος είχε ήδη πραγματοποιήσει ταξίδια προς τον Ινδικό Ωκεανό.  

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Χσου Φου: Οι Κινέζοι ανακαλύπτουν την Ιαπωνία

Ο κινεζικός πολιτισμός, αδιαμφισβήτητα, είναι ένας από τους σπουδαιότερους που έχει αναδειχθεί στην ιστορία. Αν και η Κινέζοι ήταν πάντα μια ισχυρή ναυτική δύναμη, το κομμάτι που τους αναλογεί στην ιστορία των ναυτικών ανακαλύψεων, δεν είναι ανάλογο καθώς οι Κινέζοι ήταν ένας λαός που είχε το βλέμμα του στραμμένο προς την ηπειρωτική πλευρά της αχανούς Ασιατικής έκτασης. Η ματαιοδοξία όμως ενός Κινέζου αυτοκράτορα να μείνει αθάνατος οδήγησε στην ανακάλυψη της Ιαπωνίας. 

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Νούνο Τριστάο: Η ανακάλυψη της Υποσαχάριας Αφρικής

  Το 1436, ο Αφόνσο δε Μπαλντάια, επιστρέφει στο Λάγος της Πορτογαλίας έχοντας αποτύχει να βρει και να αιχμαλωτίσει κάποιον αυτόχθονα στις άγονες ακτές της βορειοδυτικής Αφρικής ώστε να αποσπαστούν πολύτιμες πληροφορίες για την περιοχή και να χρησιμοποιηθεί ως διερμηνέας στις επερχόμενες εξερευνητικές αποστολές, παρά τα επιπλέον 200 χιλιόμετρα ακτών που είχαν ανακαλυφθεί. Η αποτυχημένη κατάληψη της Ταγγέρης από τους Πορτογάλους και η αιχμαλώτιση του αδελφού του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου, Πρίγκιπα Φερνάνδου ο οποίος στην συνέχεια πέθανε αιχμάλωτος, ήταν ένα επιπλέον πλήγμα στην υπόθεση των ναυτικών εξερευνήσεων. Ο Ερρίκος όμως, είχε επενδύσει πολλά σε αυτό το εγχείρημα και δεν είχε σκοπό να το εγκαταλείψει. Επέλεξε έναν έμπιστο ιππότη του και του ανέθεσε να συνεχίσει την εξερεύνηση των Αφρικανικών, από εκεί που είχε σταματήσει ο Μπαλντάια. Αυτός ήταν ο Νούνο Τριστάο. 

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Χουάν Πονθέ δε Λεόν: Ένας Ισπανός ανακαλύπτει την Φλόριντα και γίνεται ο πρώτος ιστορικά γνωστός Ευρωπαίος που αποβιβάζεται στο έδαφος των σημερινών Η.Π.Α.

   Ο Χουάν Πονθέ δε Λεόν, γεννήθηκε στο Σαντερβάς δε Κάμπος της περιοχής Λεόν της Ισπανίας - εξού και το “δε Λεόν” - το 1474. Ήταν γόνος ευγενών. Στα δεκαεννιά του χρόνια, συμμετείχε ως εθελοντής στην αποστολή αποίκησης του Νέου Κόσμου κατά το δεύτερο ταξίδι του Κολόμβου, το 1493. Αν και για τα επόμενα χρόνια υπάρχει ένα ιστορικό κενό για την ζωή του Πονθέ δε Λεόν ο οποίος εμφανίζεται και πάλι το 1504 στο νησί της Ισπανιόλα (το νησί που σήμερα μοιράζονται τα κράτη της Αϊτή και της Δομινικανής Δημοκρατίας) υπό την υπηρεσία του Κυβερνήτη του νησιού Νικολάς δε Οβάνδο, πιθανότατα να έμεινε εκεί ως άποικος του νησιού. Τότε, ο Κυβερνήτης, τον έστειλε στην ανατολική πλευρά του νησιού, για να αντιμετωπίσει τους εξεγερμένους ιθαγενείς. Μετά από μια αιματηρή κατάπνιξη της εξέγερσης, ο Πονθέ δε Λεόν ορίστηκε ως Δοιηκιτής της ανατολικής περιοχής του νησιού. Εκεί, από μια άλλη φυλετική ομάδα ιθαγενών, έμαθε για ένα κοντινό νησί το οποίο βρίσκεται στις αντίπερα όχθες όπου εκεί υπάρχει χρυσός. Ο Πονθέ δε Λεόν, το ανέφερε στον Κυβερνήτη της Ισπανιόλα ζητώντας του άδεια να το εξερευνήσει την οποία ο Κυβερνήτης του παραχώρησε.