Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Άννων και Ιμίλκων: Οι Καρχηδόνιοι βγαίνουν από την Μεσόγειο προς τον Ατλαντικό.



Τον 8ο αιώνα π.χ. οι Φοίνικες, θέλοντας να ενισχύσουν το εμπόριο τους και την γεωπολιτική τους θέση, έπλευσαν στις βόρειες ακτές της Αφρικής, ώστε να δημιουργηθεί έναν νέο μητροπολιτικό κέντρο. Έφτασαν στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η πρωτεύουσα της Τυνισίας, Τύνιδα. Εκεί χτίστηκε η πόλη της Καρχηδόνας. Η γεωγραφική της θέση, την ανήγαγε σε ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα της εποχής όπου έφτασε να αριθμεί μέχρι και 700.000 κατοίκους. Oι Καρχηδόνιοι είχαν γίνει οι βασικοί εμπορικοί ανταγωνιστές των Ελλήνων που εκείνη την εποχή ίδρυαν όλο και περισσότερες αποικίες στις βόρειες ακτές της Μεσογείου κατά τον Δεύτερο Ελληνικό Αποικισμό. 

   Τον 5ο αιώνα π.Χ., η Καρχηδόνα ήταν στην μεγάλη της ακμή. Βασιλιάς της ήταν ο Άννων ο Δεύτερος, ονομαστός και ως Θαλασσοπόρος. Κατά την περίοδο της βασιλείας του (480 - 460 π.Χ.), οργάνωσε και ηγήθηκε μιας ναυτικής αποστολής που είχε ως σκοπό να ιδρυθούν νέες αποικίες και να εξαπλωθεί το εμπόριο ώστε η Καρχηδόνα να γίνει ακόμη πιο ισχυρή οικονομικά και γεωπολιτικά.  Με έναν στόλο που αριθμούσε 60 πλοία, κινήθηκε δυτικά και κατά μήκος των Αφρικανικών ακτών μέχρι που πέρασε τον Πορθμό του Γιβραλτάρ. Από εκεί, έπλευσε προς τις Αφρικανικές ακτές του Ατλαντικού Ωκεανού και κατά μήκος των ακτών που σήμερα βρίσκεται το Μαρόκο, ίδρυσε εφτά αποικίες. Συνέχισε το ταξίδι του πλέοντας νοτιότερα. Έχοντας περάσει τις άγονες ακτές της ερήμου Σαχάρα, ανακάλυψε τις πρώτες ζούγκλες στην περιοχή της Σενεγάλης, ενδεχομένως, να εισήλθε και στον ομώνυμο ποταμό. 

   Για το πόσο νότια έφτασε, δεν είναι γνωστό. Ενδεχομένως να έφτασε μέχρι και την Σιέρρα Λεόνε. Σε κάποια ζούγκλα, κατά την εξερεύνηση τους, οι Καρχηδόνιοι, συνάντησαν για πρώτη φορά γορίλες. Στην προσπάθεια τους να τους αιχμαλωτίσουν ώστε να τους πάρουν μαζί τους στην Καρχηδόνα, κατάφεραν και αιχμαλώτισαν μόλις τρεις θηλυκούς. Μην μπορώντας όμως να τους δαμάσουν, τους σκότωσαν και πήραν μαζί τα δέρματα τους. 

   Ο λόγος που ο Άννων δεν συνέχισε νοτιότερα, προφανώς ήταν πως οι προμήθειες της αποστολής δεν επαρκούσαν και οι κραυγές με τα θορυβώδη κύμβαλα των τελετών των ιθαγενών μέσα από την ζούγκλα, τρόμαζαν και αποθάρρυναν τους άνδρες της αποστολής ώστε να αναζητήσουν νέες. Αυτό, τον ανάγκασε να επιστρέψει προς την Καρχηδόνα. Ο Περίπλους του, γράφτηκε σε μία μνημειώδης πλάκα η οποία τοποθετήθηκε στον Ναό του Βάαλ, μαζί με τα δέρματα των γοριλών. Όταν οι Ρωμαίοι κατέστρεφαν την Καρχηδόνα το 146 π.Χ, την βρήκαν και την πήραν ως λάβαρο. Έτσι, πριν χαθεί και αυτή, πρόλαβε να μεταφραστεί στα αρχαία ελληνικά, ώστε το περιεχόμενο της να διασωθεί. 

Η Καρχηδόνα, όπως αναπαριστάται
σε πίνακα του Εθνικού Μουσείου Καρχηδόνας,
στην Τυνισία.

  Μετά το ταξίδι του Άννων, ακολούθησε το ταξίδι του Ιμίλκων. Για τον Ιμίλκων, δεν γνωρίζουμε πολλά. Ηγήθηκε και εκείνος μίας ναυτικής αποστολής, ακολουθώντας μία εμπορική διαδρομή που έκαναν οι Ταρτήσσιοι πιθανότατα για να εμπορευτεί κασσίτερο. Κατευθύνθηκε όπως και ο Άννων προς τον Πορθμό του Γιβραλτάρ  συνεχίζοντας βόρεια, προς την Ιβηρική Χερσόνησο, φτάνοντας στην Ταρτησσό η οποία βρισκόταν στην περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Σεβίλλη. Από εκεί, συνέχισε βορειότερα, περιπλέοντας τις ακτές της σημερινής Πορτογαλίας, φτάνοντας μέχρι και τον Βισκαϊκό κόλπο. Για το μέχρι πού ακριβώς έφτασε, είναι άγνωστο. Το ταξίδι αυτό, διήρκεσε τέσσερις μήνες και ο Ιμίλκων, το περιέγραψε ως οδυνηρό, αναφερόμενος σε θαλάσσια τέρατα. Η τραγικοποίηση ταξιδιών όμως σε σημείο υπερβολής που είχαν να κάνουν με την ανακάλυψη νέων εμπορικών δρόμων, ήταν μια προσφιλή τακτική της εποχής ώστε να αποθαρρύνονται οι ανταγωνίστριες δυνάμεις (στην περίπτωση των Καρχηδονίων, οι Έλληνες) να πραγματοποιήσουν ανάλογο ταξίδι. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου