Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Ντιόγκο Κάο: Η Ανακάλυψη των ακτών της Αγκόλα, της Ναμίμπια και του ποταμού Κονγκό

   Η ανάθεση των εξερευνήσεων των Αφρικανικών ακτών από τον Πορτογάλο Βασιλιά Αλφόνσο τον Πέμπτο στον Φερδινάνδο Γκόμες κατά την πενταετία μεταξύ 1469 - 1474, είχε ως αποτέλεσμα την ανακάλυψη των ακτών του Κόλπου της Γουινέας με σημείο αναφοράς το χρυσωρυχείο της Μίνα (σημερινή Ελμίνα της Γκάνα) που απέφερε στους Πορτογάλους σημαντικά οικονομικά κέρδη ώστε να ενισχύσουν τον στόλο τους και την εμπορική τους ισχύ. Το 1481, με τον θάνατο του Βασιλιά Αλφόνσο, ενθρονίζεται ο νέος Βασιλιάς της Πορτογαλίας Ιωάννης ο Δεύτερος. Ο Ιωάννης, αντιλαμβανόμενος καλά την σπουδαιότητα των εξερευνήσεων και τα ακόμη μεγαλύτερα κέρδη που θα απέφεραν η συνέχιση τους, ανέλαβε ο ίδιος να ηγηθεί του εγχειρήματος αυτού. Αφού ανέθεσε στον Γκόμες την οχύρωση και την διαχείριση του χρυσωρυχείου της Μίνα, χωρίς να χάσει χρόνο, έδωσε την εντολή να συνεχιστεί η εξερεύνηση των Αφρικανικών ακτών, νοτιότερα του ισημερινού, όπου ήταν και το σημείο μέχρι το οποίο είχαν φτάσει οι Πορτογάλοι, για την εξεύρεση του θαλάσσιου περάσματος προς την Ασία. Την αποστολή αυτή, ανέλαβε ο Ντιόγκο Κάο. 

  Ο Ντιόγκο Κάο, απέπλευσε το 1482 από την Λισσαβόνα με δύο καραβέλες. Έχοντας φτάσει να πλέει νοτιότερα των ακτών της σημερινής Γκαμπόν, ανακάλυψε τις εκβολές του ποταμού Κονγκό. Αγκυροβόλησε στην νότια όχθη των εκβολών όπου και έστησε στην ακτή για πρώτη φορά έναν πέτρινο στύλο ο οποίος στην κορυφή του ήταν λαξευμένος ένας κύβος με το έμβλημα της Πορτογαλίας και από πάνω έφερε έναν σταυρό. Τον στύλο αυτό, οι Πορτογάλοι τον ονόμασαν παδράο (padrão) και με αυτό τον τρόπο, κατοχύρωναν την κυριαρχία τους στα εδάφη που ανακάλυπταν. Στην συνέχεια, ο Κάο έπλευσε προς τον ποταμό για 95 ναυτικά μίλια περίπου μέχρι που συνάντησε τους πρώτους οικισμούς του Βασιλείου του Κονγκό οπου και ήρθε σε επαφή με τους ιθαγενείς. Έχοντας περάσει καιρό εξερευνώντας την περιοχή και έχοντας αναπτύξει καλές σχέσεις με τους ιθαγενείς, συμφώνησε να πάρει μαζί του κάποιους στην Πορτογαλία και θα τους επέστρεφε στο επόμενο ταξίδι αφήνοντας ενέχυρο κάποιους άνδρες από το πλήρωμα του. Έπειτα, επέστρεψε προς τις εκβολές του ποταμού και από εκεί συνέχισε να πλέει νότια, ανακαλύπτοντας τις ακτές της σημερινής Αγκόλα. Έφτασε μέχρι το Ακρωτήριο Σάντα Μαρία (180 χλμ νοτιότερα της σημερινής πόλης Λομπίτο) όπου εκεί έστησε ένα δεύτερο παδράο. Το σημείο αυτό, ήταν και το νοτιότερο που είχαν φτάσει μέχρι τότε οι Πορτογάλοι καθώς από εκεί ο Κάο πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την Λισσαβόνα όπου και έφτασε τον Απρίλιο του του 1484 ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι που διήρκεσε δυο χρόνια.  

   Αφού ο Βασιλιάς Ιωάννης τον υποδέχθηκε με τιμές, του ανέθεσε το επόμενο ταξίδι. Το 1485, απέπλευσε από την Λισσαβόνα με τρεις καραβέλες για να συνεχίσει την εξερεύνηση των νοτιοδυτικών ακτών της Αφρικής. Έχοντας περάσει από το σημείο που είχε στήσει το τελευταίο παδράο, συνέχισε νοτιότερα πλέοντας στις ακτές της σημερινής Ναμίμπια. Μια ομίχλη, τον ανάγκασε να αγκυροβολήσει στο Ακρωτήριο Κρος όπου και συνάντησε ένα κοπάδι από φώκιες το οποίο οι πεινασμένοι ναύτες, δεν άφησαν ανεκμετάλλευτο. Παρατηρώντας πως στις ακτές δεν υπήρχε ίχνος χλωρίδας και ανθρώπινης ύπαρξης καθώς εκεί βρίσκεται η Έρημος της Ναμίμπια, έστησε ένα ακόμη παδράο και συνέχισε βόρεια προς τον ποταμό Κονγκό. Αφού εισήλθε στον ποταμό, έφτασε στο σημείο που είχε αφήσει τους άνδρες του από το προηγούμενο ταξίδι. Τηρώντας την συμφωνία, επέστρεψε τους ιθαγενείς που είχε πάρει μαζί του στην Πορτογαλία οι οποίοι, έχοντας ήδη ασπαστεί τον Χριστιανισμό, διέδωσαν την νέα θρησκεία στο βασίλειο τους με τον Βασιλιά τους, τιμώντας τον Βασιλιά της Πορτογαλίας, να βαπτίζεται με το όνομα του (Ιωάννης). Ο Κάο, συνέχισε να πλέει προς τον ποταμό Κονγκό, αναζητώντας το πέρασμα προς την Ασία. Η αναζήτηση αυτή όμως σταμάτησε όταν έφτασε στους καταρράχτες της Γιελάλα. Εκεί, οι Πορτογάλοι σκάλισαν σε έναν βράχο την επιγραφή “Εδώ έφτασαν τα πλοία του φωτισμένου βασιλιά Ιωάννη του Δεύτερου της Πορτογαλίας”, δίπλα από το έμβλημα της χώρας και ενός σταυρού. Η επιγραφή αυτή, υπάρχει μέχρι και σήμερα. 


   Από τους Καταρράκτες της Γιελάλα, οι Πορτογάλοι επέστρεψαν προς την Πορτογαλία με τον Ντιόγκο Κάο να πεθαίνει κατά την διάρκεια του ταξιδιού για λόγους που σήμερα δεν γνωρίζουμε όπως και άλλες λεπτομέρειες του ταξιδιού διότι οι καταγραφές χάθηκαν κατά τον μεγάλο σεισμό της Λισσαβόνας το 1755 όπως και πολλά από τα αρχεία των πορτογαλικών εξερευνήσεων. Ο Ντιόγκο Κάο, έχοντας ανακαλύψει 2500 χλμ νέων ακτών, έφτασε ένα βήμα πριν την ανακάλυψη του Ακρωτηρίου της καλής Ελπίδας. Τα πλοία αυτής της αποστολής, ήταν τα τελευταία που επέστρεψαν στην Πορτογαλία χωρίς να βρουν το θαλάσσιο πέρασμα προς την Ασία καθώς το επόμενο έτος, θα αναχωρήσει η αποστολή του Βαρθολομαίου Ντιάζ. 



    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου