Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Ζιλ Εάνες: Περνώντας τα νότια όρια του γνωστού Κόσμου.

Μέχρι τις αρχές του 15ου αιώνα, το νοτιότερο σημείο των Αφρικανικών ακτών του Ατλαντικού όπου εκεί οριζόταν η νότια άκρη του - τότε γνωστού -  κόσμου, ήταν το Ακρωτήριο Μποζαντόρ.  Το Ακρωτήριο Μποζαντόρ, βρίσκεται στην περιοχή της Δυτικής Σαχάρας, εκεί ακριβώς που βρίσκεται η σημερινή πόλη Μπουζντούρ, λίγο νοτιότερα από τα Κανάρια Νησιά. Η Έρημος Σαχάρα η οποία εκτείνεται στο μεγαλύτερο κομμάτι της Βόρειας Αφρικής, όπως και στις ακτές του Ατλαντικού, είχε δημιουργήσει την πεποίθηση πως εκεί ήταν το νότιο τέλος του Κόσμου. Ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, το 1418, έστειλε την πρώτη εξερευνητική αποστολή μέχρι το Μποζαντόρ. Στο ταξίδι αυτό όμως, προέκυψε η ανακάλυψη των νησιών της Μαδέρα και από εκεί η ανακάλυψη των δύο πρώτων νησιών των Αζορών, κάτι, που προσωρινά έστρεψε το ενδιαφέρον του Ερρίκου στην αποίκηση των νησιών αυτών. Ο αρχικός σκοπός όμως, ήταν η εξερεύνηση των Αφρικανικών ακτών όπου για την συνέχεια του εγχειρήματος, ο Ερρίκος, όρισε τον Ζιλ Εάνες. 

Το Ακρωτήριο Μποζαντόρ
   Ο Ζιλ Εάνες, ως έμπειρος ναυτικός από το Λάγος της Πορτογαλίας επιλέχθηκε από τον Ερρίκο τον Θαλασσοπόρο, να εξερευνήσει τις άγνωστες ακτές, νότια του Ακρωτηρίου Μποζαντόρ. Αφού του παραχώρησε δύο καλά εξοπλισμένα πλοία, ο Ζιλ Εάνες, απέπλευσε το 1433 από το Λάγος, παραπλέοντας τις αφρικανικές ακτές του Ατλαντικού. Το Ακρωτήριο Μποζαντόρ, τότε, ήταν γνωστό ως το Ακρωτήριο του Φόβου τόσο γιατί από εκεί άρχιζε το άγνωστο, όσο όμως και εξ αιτίας μιας ιδιαιτερότητας του. Οι άνεμοι που φυσούν από την μεριά της ερήμου, μεταφέρουν αρκετή άμμο προς την θάλασσα, έτσι ώστε σε απόσταση τριών ναυτικών μιλίων από την στεριά, να έχουν δημιουργηθεί αβαθή των δύο μέτρων με κίνδυνο τα πλοία, παρασυρόμενα από τα ρεύματα της περιοχής, να προσαράξουν και να εγκλωβιστούν για πάντα εκεί. Ο φόβος αυτός, προφανώς λειτούργησε κατασταλτικά στον Ζιλ Εάνες  ή και στο πλήρωμα του ώστε αντί να περάσει το ακρωτήριο, να κατευθυνθεί δυτικά προς τα Κανάρια Νησιά. Εκεί, αιχμαλώτισε μερικούς ιθαγενείς για να τους παρουσιάσει στον Ερρίκο, σε μία προσπάθεια να μετριάσει την αποτυχία της αποστολής του. 

  Επιστρέφοντας στην Πορτογαλία, ο Ερρίκος, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν τον υποδέχθηκε με ικανοποίηση. Ο Ζιλ Εάνες, πείθοντας τον να του δώσει μία ακόμη ευκαιρία, εξασφάλισε ακόμη ένα ταξίδι. Αυτή την φορά όμως, ο Ερρίκος θα στείλει μαζί του τον έμπιστο του οικονόμο Αφόνσο Γκονσάλβεζ Μπαλντάια ορίζοντας τον ως πλοίαρχο στην μία από τις δύο καραβέλες, με κύριο σκοπό να επιβλέπει τον Ζιλ Εάνες και να παρεμβαίνει όπου χρειάζεται. Το 1434, τα δύο πλοία αναχωρούν και πάλι από το Λάγος για το Ακρωτήριο Μποζαντόρ. Φτάνοντας στο Ακρωτήριο, κατάφεραν να το περιπλεύσουν. Ταξίδεψαν νοτιότερα, και εξερεύνησαν 250 χιλιόμετρα αγνώστων Αφρικανικών ακτών. Παρόλο που η έρημος συνέχιζε, σε κάποια ακτή, οι Πορτογάλοι εντόπισαν ίχνη από καμήλες και ανθρώπινες πατημασιές. Αυτό, σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές συνθήκες ναυσιπλοΐας που συνάντησαν στην περιοχή, ήταν αρκετό ώστε να επιστρέψουν στην Πορτογαλία και να αναφέρουν στον Ερρίκο την ευχάριστη είδηση πως νότια του Ακρωτηρίου Μποζαντόρ, υπάρχουν προσβάσιμες ανεξερεύνητες ακτές.  


  Ο Ερρίκος, χωρίς να χάσει χρόνο, έστειλε την επόμενη αποστολή αναθέτοντας την αυτή την φορά, εξ ολοκλήρου στον Αφόνσο Γκονσάλβεζ Μπαλντάια. Ο περίπλους του Ακρωτηρίου Μποζαντόρ από τους Πορτογάλους, είναι ένα από τα χρονικά ορόσημα των ναυτικών ανακαλύψεων. Από τότε, η κάθε μία από τις ναυτικές αποστολές που θα ακολουθήσουν, θα μεταθέτει ολοένα και νοτιότερα τα όρια του γνωστού κόσμου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου