Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Αφόνσο Γκονσάλβεζ Μπαλντάια: Η πρώτη εξερεύνηση των Πορτογάλων νοτιότερα του Ακρωτηρίου Μποζαντόρ

  Ο Αφόνσο Γκονσάλβεζ Μπαλντάια, συμμετείχε στο καθοριστικό ταξίδι του Ζιλ Εάνες, όταν οι Πορτογάλοι, το 1434, για πρώτη φορά περιπλεύσαν το Ακρωτήριο Μποζαντόρ, το νοτιότερο - τότε - γνωστό άκρο των Αφρικανικών ακτών. Μετά το πέρασμα του ακρωτηρίου, οι ευνοϊκές συνθήκες ναυσιπλοΐας που συνάντησαν και τα ανθρωπινά ίχνη που εντόπισαν στις ακτές της ερήμου, ήταν το σημάδι που χρειαζόταν ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος ώστε να συνεχίσει το εγχείρημα των ναυτικών εξερευνήσεων που ο ίδιος είχε αρχίσει.  Γι’ αυτό, ανέθεσε στον Αφόνσο Γκονσάλβεζ Μπαλντάια, μια ιδιαίτερη αποστολή. Να ταξιδέψει και πάλι στο σημείο που βρεθήκαν εκείνα τα ανθρώπινα ίχνη, να αιχμαλωτίσει έναν αυτόχθονα της περιοχής και να τον φέρει στην Πορτογαλία, τόσο για να μάθει από τον ίδιο πληροφορίες για την περιοχή όσο και να τον χρησιμοποιήσει ως διερμηνέα στις επερχόμενες εξερευνητικές αποστολές. 

  Ο Μπαλντάια, απέπλευσε από το Λάγος της Πορτογαλίας το 1436 με το ίδιο πλοίο που είχε ακολουθήσει τον Ζιλ Εάνες. Αφού πέρασε το Ακρωτήριο Μποζαντόρ, εκατό χιλιόμετρα βορειότερα από τον κόλπο που σήμερα βρίσκεται η πόλη Ντάχλα της Δυτικής Σαχάρα, σταμάτησε. Εκεί, πιθανότατα να είχαν εντοπιστεί τα ανθρώπινα ίχνη κατά το προηγούμενο ταξίδι. Το πλήρωμα του Μπαλντάια, βγήκε στην ακτή ψάχνοντας για κάποιον αυτόχθονα, αλλά μάταια. Συνεχίζοντας το ταξίδι, πέρασε το Ακρωτήριο της Ντάχλα και ανακάλυψε τον ομώνυμο κόλπο. Καταπλέοντας στον κόλπο, εντόπισε μια θαλάσσια εσοχή προς την στεριά νομίζοντας πως ήταν η εκβολή του Ποταμού του Χρυσού, ενός θρύλου που είχε δημιουργηθεί από τις αναφορές των μουσουλμάνων εμπόρων που έφταναν στις ακτές τις Μεσογείου από τα βάθη της Σαχάρα. Αφού αγκυροβόλησε, άρχισε να εξερευνά την περιοχή. Αντί για χρυσό όμως, βρήκε φώκιες που είχαν ξεβραστεί στην ακτή από τις οποίες πήρε τα δέρματα. 

  Συνεχίζοντας το ταξίδι του, ο Μπαλντάια, πέρασε νοτιότερα του γεωγραφικού πλάτους του Τροπικού του Καρκίνου, για πρώτη φορά, 2000 χρόνια μετά το ταξίδι του Καρχηδόνιου Άννωνα. Παραπλέοντας τις άγονες ακτές της ερήμου ψάχνοντας για κάποιον αυτόχθονα, δεν κατάφερε να βρει τίποτα περισσότερο από κάποια εγκαταλελειμμένα δίχτυα αλιείας. Έχοντας φτάσει κοντά στα σημερινά νότια σύνορα της Δυτικής Σαχάρα, λίγα ναυτικά μίλια πριν ανακαλύψει τον Κόλπο του Αργκιν, πεπεισμένος πως δεν υπάρχει ίχνος ζωής, ο Μπαλντάια, επέστρεψε προς την Πορτογαλία. Η αποστολή απέτυχε και τα επιπλέον διακόσια χιλιόμετρα της Αφρικανικής ακτογραμμής που ανακαλύφθηκαν δεν μετρίασαν την απογοήτευση του Ερρίκου ο οποίος, στην συνέχεια,  θα αποτύχει και στην εκστρατεία για την κατάληψη της Ταγγέρης το 1437 από τους Μαυριτανούς, με τραγική εξέλιξη την αιχμαλώτιση του μικρότερου του αδελφού Φέρνανδο τον οποίο οι Μαυριτανοί θα άφηναν ελεύθερο, αν οι Πορτογάλοι τους επέστρεφαν την πόλη της Θέουτα την οποία είχαν καταλάβει το 1415. Ο ίδιος ο Φερνάνδο όμως, δεν δεχόταν να παραδοθεί η πόλη για την ελευθερία του και έτσι, πέθανε αιχμάλωτος. 

  Τα αρνητικά αυτά γεγονότα όμως, δεν στάθηκαν ικανά να ανακόψουν τα σχέδια του Ερρίκου για τις επόμενες εξερευνήσεις για τις οποίες είχε ήδη επενδύσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του. Στην συνέχεια, οι Πορτογάλοι, σε κάθε εξερευνητική τους αποστολή, θα προσθέτουν ολοένα και περισσότερες γεωγραφικές πληροφορίες στην συλλογική γνώση. 



  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου