Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Φλόκι Βίλγκέρνταρσον

Ο Βίκινγκ που έφτασε στην Ισλανδία με την βοήθεια τριών κοράκων και της έδωσε το σημερινό της όνομα



  Τον 9ο αιώνα, ένας Βίκινγκ, ο Γκάρνταρ Σβάβαρσον, είχε ξεκινήσει από το νησί Σγιέλαν της Δανίας με προορισμό τα νησιά Εβριδες. Μία καταιγίδα όμως, τον παρέσυρε βορειότερα. Έτσι έφτασε σε μια άγνωστη ακατοίκητη γη, στην οποία έμεινε για έναν χειμώνα και έπειτα συνέχισε το ταξίδι του. Η γη αυτή, ήταν ένα κομμάτι της Ισλανδίας. Κατά την διάδοση της είδησης αυτής, ένας άλλος Βίκινγκ, μαθαίνοντας για την ύπαρξη εκείνης της γης, αποφάσισε να πάρει την οικογένεια του και τα υπάρχοντα του, και να μετοικίσει εκεί. Αυτός, ήταν ο Φλόκι Βιλγκέρνταρσον το οποίο, εκτός της οικογένειας του, ακολούθησαν και άλλοι στην προοπτική να αποκτήσουν την δική τους γη. 

  Ο Βιλγκένταρσον μαζί με τους πρώτους επίδοξους έποικους της Ισλανδίας, αναχώρησε από τις ακτές της Νορβηγίας πλέοντας αρχικά προς τα Νησιά Φερόε. Από εκεί, συνέχισε το ταξίδι του έχοντας πάρει μαζί του τρεις κόρακες οι οποίοι θα τον βοηθούσαν να βρει τον δρόμο προς την Ισλανδία. Έχοντας πλεύσει βόρεια των Νησιών Φερόε, ο Βιλγκέρνταρσον απελευθέρωσε τον πρώτο κόρακα. Ο κόρακας, πέταξε κατευθυνόμενος προς τα Νησιά Φερόε. Αυτό, σήμαινε πως ο Βιλγκένταρσον, δεν είχε απομακρυνθεί όσο έπρεπε καθώς η κοντινότερη στεριά ήταν ακόμα τα Νησιά Φερόε. Κατά την συνέχεια του ταξιδιού, απελευθέρωσε τον δεύτερο κόρακα. Εκείνος, άρχισε να πετά γύρω από το πλοίο, ώσπου κάποια στιγμή, επέστρεψε σε αυτό. Αυτό σήμαινε πως δεν υπήρχε κάποια κοντινή στεριά για να καταφύγει.  Έχοντας φτάσει ακόμα πιο βόρεια, ο Βιλγκέρνταρσον, απελευθέρωσε και τον τρίτο κόρακα ο οποίος πέταξε προς βορειοδυτική κατεύθυνση και δεν επέστρεψε ποτέ στο πλοίο. Αυτό ήταν το σημάδι που ήθελε ο Βιλγκέρνταρσον για να καταλάβει πως η νέα γη που έψαχνε ήταν προς αυτή την κατεύθυνση την οποία και ακολούθησε. 

   Η πρώτη του προσέγγιση στο νησί, έγινε στον κόλπο Φάξα,  εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η πόλη του Ρέικιαβικ. Ο κόλπος αυτός, πήρε το όνομα του, από έναν άνδρα που ήταν μαζί με τον Βιλγκέρνταρσον, ο οποίος έκρινε την νέα τότε γη που ανακάλυψαν, ως σπουδαία. Ο Βιλγκέρνταρσον, συνέχισε να πλέει βόρεια κατά μήκος των δυτικών ακτών της Ισλανδίας, φτάνοντας μέχρι τις νότιες ακτές της χερσονήσου Γουέστφιορδς. Εκεί, φτιάχτηκαν τα πρώτα καταλύματα, ώστε ο Βιλγκέρνταρσον με τους  άποικους να περάσουν τον χειμώνα, εξερευνώντας παράλληλα και την κοντινή ενδοχώρα. Φτάνοντας σε ένα ψηλό βουνό της χερσονήσου Γουέστφιορδς, από εκεί, είδαν στον ορίζοντα της θάλασσας, για πρώτη φορά, κινούμενους πάγους.
Τότε, ο Βιλγκέρνταρσον μετονόμασε το νησί σε Island όπου στην γλώσσα του σημαίνει Χώρα των Πάγων (Εξού και το αγγλικό Iceland).  Επιστρέφοντας την άνοιξη στην Νορβηγία, ο Βιλγκέρνταρσον χαρακτήρισε την Ισλανδία ως μία γη άνευ αξίας. Παρόλα αυτά όμως στην συνέχεια επέστρεψε εκεί, και έμεινε μέχρι τον θάνατο του. 



2 σχόλια:

  1. Προσπαθω να μετρησω το θαρος και τις αντοχες αυτων των ανθρωπων,στα αφιλοξενα αυτα νερα,οταν συνχρονα πλοια ζοριζωνται οταν ταξιδευουν στις θαλασσες αυτες!
    Το 1994 τα βρηκαμε σκουρα απο ΜΠΕΛΦΑΣΤ για το ΜΟΥΡΜΑΝΣΚ,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γεια σου φίλε Ντάνι. Η αλήθεια είναι πως οι Βίκινγκς, πραγματοποιούσαν αυτά τα ταξίδια κατά τους θερινούς μήνες όπου οι καιροί είναι πιο ήρεμοι. Αυτοί που γνωρίζουμε σήμερα είναι εκείνοι που ήταν οι τυχεροί που επιβίωσαν διότι σίγουρα θα υπήρξαν και άλλοι οι οποίοι δεν επέστρεψαν ποτέ. Όσο για το Μούρμανσκ... ήρωες είναι εκείνοι που έχουν πάει και ζουν εκεί! :) Να 'σαι καλά!

      Διαγραφή