Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Γκονσάλο Βέλιο Καμπράλ: Η Ανακάλυψη των δύο πρώτων νησιών των Αζορών.

 Το 1427, οι Πορτογάλοι είχαν ήδη αποικήσει τα νησιά της Μαδέρα τα οποία είχαν ανακαλύψει κατά τύχη το 1418. Εκείνη την χρονιά, ο Ντιόγκο ντε Σίλβες, ένας θαλασσοπόρος για τον οποίο γνωρίζουμε από μία μόλις αναφορά του Καταλανού χαρτογράφου Γκαμπριέλ δε Βαλσέκα, σε κάποιο ταξίδι ρουτίνας από την Πορτογαλία προς την Μαδέρα, ξέφυγε για κάποιο λόγο της πορείας του, εντοπίζοντας δυτικότερα της Μαδέρα, κάποια άγνωστα νησιά. Μαθαίνοντας το αυτό ο Ερρίκος, κάλεσε τον διοικητή των Ιπποτών του Τάγματος του Χριστού, του διέθεσε μια καραβέλα και του ανέθεσε να εξερευνήσει εκείνα τα νησιά, δυτικότερα της Μαδέρα. Αυτός, ήταν ο Γκονσάλο Βέλιο Καμπράλ. 

  Ο Γκονσάλο Βέλιο, ακολουθώντας τις οδηγίες του Ερρίκου, έπλευσε δυτικά από το Ακρωτήριο Σαγρές της Πορτογαλίας, και έφτασε σε ένα άγνωστο νησί. Εξερευνώντας το, δεν βρήκε ανθρώπινο ίχνος παρά μόνο θαλάσσιους Λέοντες (θηλαστικά, που μοιάζουν με τις φώκιες). Το είδος αυτού του ζώου, οι Πορτογάλοι το ονόμασαν "Lobo Marino" που στην γλώσσα τους, σημαίνει "θαλάσσιος λύκος". Για τον λόγο αυτό, ο Γκονσάλο Βέλιο, ονόμασε το νησί, "Νησί των Λύκων" (Ilha dos Lobos). Το νησί αυτό, είναι το νοτιοανατολικότερο νησί του Αρχιπελάγους των Αζορών, το οποίο σήμερα ονομάζεται Σάντα Μαρία. H αποστολή αυτή του Ερρίκου, απέδωσε ένα ακόμα υπεράκτιο κομμάτι γης στην Πορτογαλία και γι’ αυτό, ικανοποιημένος o Ερρίκος από το αποτέλεσμα, όρισε τον Γκονσάλο Βέλιο, κυβερνήτη του νησιού. 


  Το επόμενο έτος, καθώς είχαν αρχίσει οι διαδικασίες προετοιμασίας για την αποίκηση του νησιού, ένας υπηρέτης, απέδρασε από τον αφέντη του. Ψάχνοντας μέρος για να κρυφτεί, έφτασε στην κορυφή ενός βουνού. Από εκεί, βλέποντας την θάλασσα προς την βόρεια μεριά του νησιού, στο βάθος του ορίζοντα παρατήρησε ένα μεγάλο σκούρο σημάδι.  Ο υπηρέτης, έκπληκτος, επέστρεψε στον αφέντη του και τον ενημέρωσε για εκείνο που είδε. Με την σειρά του ο αφέντης, ενημέρωσε τον Γκονσάλο Βέλιο ο οποίος έπειτα, ανέβηκε στην κορυφή εκείνου του βουνού για να διαπιστώσει αν πράγματι υπάρχει εκείνο το σημάδι. 

  Τα νέα, σύντομα έφτασαν στην Πορτογαλία και η εντολή του Ερρίκου, ήταν αναμενόμενη. Ο Γκοσάλο Βέλιο, έπλευσε βόρεια του νησιού Σάντα Μαρία, και ανακάλυψε το δεύτερο και μεγαλύτερο από τα νησιά Αζόρες στις 8 Μαΐου, ημέρα που οι Πορτογάλοι τιμούν τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Για τον λόγο αυτό ονόμασε το νησί Σάο Μιγκέλ (Άγιος Μιχαήλ). Ο Ερρίκος, τον όρισε και σε εκείνο το νησί ως κυβερνήτη. Το μόνο που έμενε, ήταν να φτιαχτούν οι πρώτες υποδομές, να καθαριστεί ένα μεγάλο μέρος του εδάφους ώστε να γίνει προσβάσιμο και καλλιεργήσιμο για τους επερχόμενους. Η αποίκηση του Σάντα Μαρία άρχισε το 1439 και του Σάο Μιγκέλ το 1444. 



   Οι προσπάθειες του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου, άρχισαν να αποδίδουν τους πρώτους καρπούς. Οι Πορτογάλοι, είχαν ανακαλύψει τα νησιά της Μαδέρα και τα δύο πρώτα νησιά των Αζορών. Τα επιτεύγματα αυτά, απείχαν αρκετά από τους αρχικούς στόχους του Ερρίκου οι οποίοι ήταν η ανακάλυψη πλουτοπαραγωγικών εδαφών και η εύρεση ενός θαλάσσιου δρόμου προς την Ινδία.  Ήταν αρκετά όμως ώστε να ενθαρρύνουν την συνέχεια και να ετοιμαστεί η επόμενη εξερευνητική αποστολή, αυτή την φορά προς τις Αφρικανικές ακτές. 

Το άγαλμα του Γκονσάλο Βέλιο στην πόλη της Πόντα Δελγκάδα, στο νησί Σάο Μιγκέλ των Αζορών. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου